با توجه به تحولات پُر شتاب فناوری و ضرورت ارتقای کیفیت آموزش کارآفرینی، توانمندسازی مدیران مدارس کارآفرین از طریق بهره گیری از ظرفیت های هوش مصنوعی به یک راهبرد نوین و اساسی تبدیل شده است. هدف این پژوهش، ارائه الگویی برای توانمندسازی مدیران مدارس کارآفرین با رویکرد هوش مصنوعی است. روش پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر رویکرد، کیفی است که با استفاده از روش نظریه داده بنیاد انجام پذیرفت. جامعه مورد مطالعه شامل کلیه مدیران با سابقه مدارس کارآفرین در سطح کشور بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری، تعداد 21 مصاحبه عمیق انجام شد. ملاک انتخاب مدارس کارآفرین شامل ارائه برنامه های آموزش مهارتی و کارآفرینی برای دانش آموزان به طور هم زمان با برنامه های آموزش رسمی وزارت آموزش و پرورش بود. داده ها با روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. بر اساس یافته های پژوهش مدلی پارادایمیک برای توانمندسازی مدیران مدارس کارآفرین با بهره گیری از هوش مصنوعی ارائه گردید که ابعاد آن شامل شرایط علّی (از قبیل بهینه سازی تصمیم گیری ها، تحلیل رفتار یادگیری دانش آموزان، برنامه ریزی استراتژیک، ایجاد محیط آموزشی پویا، بهره گیری از آموزش های متناسب و یادگیری مهارت های آینده)، پدیده محوری (از قبیل توانمندسازی مدیران مدارس کارآفرین با رویکرد هوش مصنوعی)، شرایط زمینه ای (از قبیل سه محور شامل آشنایی با رهبری شبکه ای، بسترهای آموزشی و زمینه های نوآوری)، شرایط مداخله گر (از قبیل ضعف زیرساخت ها، عدم تسلط کافی مدیران بر ابزارهای هوش مصنوعی، کمبود داده های سازمانی، مقاومت نسبت به تغییرات فناورانه و نبود منابع کافی)، راهبردها (از قبیل فراهم بودن ابزارهای هوش مصنوعی، تقویت مهارت استفاده از آن، نهادینه سازی فرهنگ همکاری های نوآورانه، آموزش برنامه ریزی با فناوری هوشمند و آشنایی با شیوه های نوین بازخورددهی) و پیامدها (از قبیل بهره وری آموزش کارآفرینانه، تعالی عملکرد مدارس، برند شدن مدارس کارآفرین و ارتقای اثربخشی فرآیندهای آموزشی) بود. بر اساس مدل نهایی چنین می توان بیان کرد که بهره گیری هدفمند از هوش مصنوعی می تواند به عنوان یک اهرم کلیدی در تحول رهبری آموزشی و توسعه مدارس کارآفرین عمل کند. این پژوهش پیشنهادهای کاربردی را برنامه ریزان و سیاست گذاران در زمینه موضوع مورد مطالعه به همراه دارد.

زنان به عنوان نیمی از جمعیت جهان، نقش مهمی در توسعه جوامع مختلف دارند. بنابراین رفع مسائل و مشکلات زنان، به ویژه پرداختن به موضوع توانمندسازی آنان که تلاشی برای ارتقای سطح اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی شان می باشد، بسیار حائز اهمیت است. در همین راستا، نگاه به مجموعه ای از تجربیات جهانی نشان می دهد که می توان از کارآفرینی به عنوان راهکاری برای توانمندسازی و بهبود وضعیت زنان بهره بُرد. پژوهش حاضر بر همین اساس، به دنبال آن بوده است تا با انجام یک مطالة اسنادی و با حرکت از رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی تجربیات کشور مالزی در حوزة توانمندسازی زنان بپردازد. در پایان، پس از بررسی و تحلیل تجربیات این کشور بر پایة تکنیک تحلیل مضمون، درس آموخته های آن طبقه بندی و برای هر مقوله نیز مصادیقی ذکر گردیده است؛ که از جملة این موارد می توان به پیگیری برنامه های برابری جنسیتی؛ حمایت از زنان شاغل؛ توجه به زنان در تصمیم گیری های سیاسی و دولتی؛ توجه به تأمین مالی فعالیت های تجاری زنان؛ آموزش، راهنمایی و ارزیابی اشاره داشت.

در عصر حاضر، توانمندسازی کارکنان و تقویت روحیه کارآفرینی به عنوان عوامل کلیدی برای موفقیت و پایداری سازمان ها شناخته می شوند. سازمان ها با به کارگیری راهبردهای مناسب می توانند نوآوری و خلاقیت را در بین کارکنان ترویج داده و به بهره وری بیشتری دست یابند. بنابراین، این پژوهش به تحلیل راهبردهای توانمندسازی کارکنان صنایع تبدیلی کشاورزی با تأکید بر بهبود روحیه کارآفرینی در شرکت تولیدی دنون لبنی پارس پرداخته است تا بهترین راهبردهای مدیریتی شناسایی و به کار گرفته شوند. پژوهش‏ حاضر بر اساس هدف، کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها توصیفی از نوع ‏پیمایشی است. جامعه مورد مطالعه شامل صاحب نظران و خبرگان حوزه منابع انسانی شرکت های ذی ربط بود که برای این پژوهش 21 نفر از مشارکت کنندگان به روش نمونه گیری هدفمند از نوع گلوله برفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، یک پرسشنامه ماتریسی محقق ساخته بود. بر اساس یافته ها ارائه بازخورد عملکردی به کارکنان و تشویق و ترغیب آن ها به عنوان بهینه ترین راهبردها در میان راهبردهای توانمندسازی به منظور تقویت روحیه کارآفرینی نیروهای عملیاتی در شرکت دنون لبنی پارس شناخته شده اند. بر اساس نتایج حاصل از پژوهش به مدیران و تصمیم گیرندگان شرکت پیشنهاد می شود مقدمات و بستر پیاده سازی مناسب جهت ارائه بازخورد عملکردی اثربخش به کارکنان و تشویق و ترغیب آن ها، برای ارتقای توانمندی و تلاش بیشتر را فراهم آورند.

هدف: هدف از تحقق حاضر الگوسازی فرآیندهای کارآفرینانه ورزشی بر مبنای نظام های کاری عملکرد بالا با نقش میانجی توانمندسازی شغلی می باشد. روش شناسی: تحقیق حاضر از نوع تحقیقات آمیخته است که در دوفاز کیفی و کمی عملیاتی گردید. جامعه کیفی شامل 23 تن از خبرگان حوزه کارآفرینی با نمونه برادری گلوله برفی و جامعه کمی شامل 250 نفر از مدیران، مالکان و منابع انسانی باشگاه های ورزشی بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار تحقیق بر مبنای تحلیل عاملی اکتشافی فاز کیفی پژوهش و نسخه اصلاح شده پرسشنامه نظام های کاری با عملکرد بالای چین تسی (2007)، پرسشنامه توانمندسازی شغلی بادر (2017) و پرسشنامه محقق ساخته کارآفرینی سازمانی بود. پس از اطمینان از روایی صوری و محتوایی، پایایی درونی پرسشنامه از طریق خبرگان به روش آلفای کرونباخ تایید گردید (76/0α >). داده ها نیز پس از تایید نکویی برازش مدل با استفاده از شاخص های سه گانه فورنل و لارکر با استفاده از تکنیک حداقل مربعات جزئی ( PLS) و نرم افزار اس پی اس اس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نتایج تحلیل عاملی نشان داد که اثرات مستقیم نظام ارزیابی عملکرد بالای منابع انسانی بر کارآفرینی و توانمندسازی کارکنان معنادار می باشد. همچنین آزمون رگرسون چندگانه حاکی از معناداری نقش میانجی سازه توانمندسازی شغلی بر فرآیندهای کارآفرینانه ورزشی بود (05/0 ≥ Sig). نتیجه گیری: بنابراین مدیران صفی باشگاه ها می توانند از طریق استقرار راهبردهای مرتبط با مدیریت منابع انسانی و لحاظ کردن توانمندسازی های شغلی، تعلق و تعهد کارکنان را برانگیخته تا از این طریق علاوه بر توسعه کسب و کارهای قبلی، فرصت های جدید کارآفرینی را شناسایی نمایند.

1چکیده اندیشمندان مطالعات شهری مشارکت شهروندان را از زیر ساخت­های افزایش توانمندی­های مدیریت شهری می­دانند. مشارکت شهروندان برای این­که معنی­دار باشد و مفهوم اصلی مشارکت را بیان­کند باید در مقیاس محلی باشد و سپس به عرصه فراملی برسد. محله ها به عنوان بنیادی ترین عناصر شهر ها، در شکل دهی و سازماندهی امور شهر تهران جایگاه وی‍‍‍ژه ای دارند. با روی کار آمدن حکومت پهلوی و تلاش برای مدرنیزه نمودن ایران و رشد و افزایش جمعیت شهرها، ساختارهای سنتی زندگی شهری از جمله محله ها دچار دگرگونی شد. قانون انجمن­های شهر قبل از انقلاب تصویب شد اما سال ها طول کشید تا با تشکیل و اجرایی شدن شوراهای اسلامی شهر در سال 1377 به زندگی محله­ای توجهی دوباره شود. در سال­های اخیر محله به عنوان کانون تمرکز و پیوند خدمات شهری -مردم و شهرداری- در کوچکترین حوزه ساختاری شهرداری تهران تعریف شده است. این کانون به گونه­ای انتخاب شد که تمام ظرفیت­های ممکن شهرداری را بتوان به آن تفویض کرد و در عین حال مشارکت ملموس و عینی شهروندان را در تمام زمینه­های قابل مشارکت به آن معطوف نمود و کارکردهایی جدید و به روز را برای آن تعریف کرد، یکی از کارکردهایی که به سرای محله واگذار شده است بهبود کیفیت زندگی ساکنان محله از جمله زنان است. نظریه های جدید اجتماعی مشارکت زنان را در فرایندهای توسعه پایدار امری ضروری می دانند و از آنجا که عرصه فعالیت زنان به صورت سنتی در حوزه های خانواده و محله گسترده تر است؛ مدیریت محلی نقش خاصی را برای زنان در امور شهر متصور شده و برنامه های ویژه­ای را برای بهبود کیفیت زندگی آنها اجرا کرده است. در یک رویکرد محیطی زنان توانایی ایفای نقش بیشتری به عنوان رهبران یا مشارکت کنندگان فعال در جوامع کوچک­تر مانند محلات شهری را دارند. می­توان گفت زنان نقش اساسی در پیوستگی اجتماعی محلی دارند. این نوع پیوستگی به ویژه برای دستیابی به طرح اجتماعی و مدیریت موفق در جوامع چند فرهنگی ضروری است. زیرا تجربه نشان داده است که زنان به ابعاد نیازهای همه گروه­ها در اجتماع توجه می­کنند و صرفا به دیدگاه و تمایلات اعضای قدرتمند و موثر جامعه محدود نمی شوند و اغلب در پی ایجاد پل­هایی روی تقسیم­بندی های اجتماعی، فرهنگ و نژادی و نیز ناسازگاری­ها در اجتماع هستند، از طرفی مشارکت زنان در امور محلی و استفاده از خدمات ارائه شده در واحدهای محلی برای بهبود کیفیت زندگی زنان موثر خواهد بود و به تبع آن با بهبود کیفیت زندگی زنان، با توجه به نقشی که زن در خانواده دارد، خانواده و به تبع آن جامعه به سوی زندگی بهتری سوق پیدا خواهد کرد. بر این اساس پژوهش حاضر تلاش دارد به بررسی اثر مشارکت محلی زنان در برنامه­های سازمان­های فعال (سرای محله) بر بهبود کیفیت زندگی آنها بپردازد. محله­های آهنگ، همایون شهر و اقدسیه به دلیل فعال بودن در این امر به عنوان نمونه توسط ستاد راهبردی مدیریت محله معرفی و انتخاب شدند. در پژوهش حاضر از روش پیمایشی با دو هدف توصیف و تبیین استفاده شده است. در سطح توصیف هدف ارائه اطلاعاتی در زمینه میزان مشارکت زنان در اداره امور محله است و در سطح تبیین و تحلیل هدف، یافتن وجود یا عدم وجود رابطه بین متغیرهای مستقل و وابسته است. در ضمن برای تدوین مبانی نظری و مرور بر پژوهش­های پیشین به شیوه اسنادی (کتابخانه­ای) بهره گرفته شده است. جامعه آماری تحقیق را زنان محلات فعال تهران در زمینه مشارکت در اداره امور شهر تشکیل می­دهند که بر همین اساس از بین زنان این محلات دو گروه زنان فعال و غیر فعال انتخاب شده و مورد بررسی قرار گرفته­اند. در این تحقیق حجم نمونه 240 تن هستند که بر اساس فرمول کوکران تعیین شد که به دو قسمت (124 تن فعال و  116تن غیر فعال) تقسیم می­شوند. در روش نمونه گیری دو دلیل مهم انتخاب سرای محلات یکی زن بودن مدیر محله و دیگری معرفی توسط ستاد راهبردی مدیریت محله به عنوان فعال­ترین سراها در سطح محلات تهران است که محله های آهنگ، همایون شهر و اقدسیه می باشند. برای انتخاب فعالین محلی از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شده است و در مورد افراد غیر فعال روش نمونه گیری تصادفی را برگزیده­ایم. برای گردآوری اطلاعات، از ابزار پرسش­نامه استفاده شده است. پرسش­نامه پس از احراز اعتبار و پایایی آن در مراحل مقدماتی پژوهش، برای جمع آوری داده­های مورد نیاز در مرحله­ی نهایی مورد استفاده قرار گرفت. نتایج به دست آمده از این تحقیق نشان می دهد که وجود نهاد مدیریت محله نشان می­دهد که مشارکت شهروندان به عنوان ضرورت و نیاز زندگی جمعی به رسمیت شناخته شده است و زنان نیز به عنوان شهروندان جامعه از این امر مستثنی نیستند. سرای محلات به عنوان یکی از زیر نهادهای مدیریت محله فعال است که استفاده از خدمات ارائه شده در آن می­تواند تاثیر به سزایی در بهبود کیفیت زندگی زنان در ابعاد مختلف داشته باشد و مسئولین ملزم به فراهم آوردن شرایط لازم برای ایجاد زیر ساخت­ها و امکانات لازم در این امر هستند. از طرفی باید انگیزه لازم را از راه­های مختلف در زنان ایجاد کنند تا آن­ها نیز مشتاق به مشارکت در امور محلی (جنبه­های مختلف) شوند، زیرا زنان به نسبت مردان زمان بیشتری به کار در داخل و اطراف منزل (محدوده محلی) اختصاص می­دهند، پس تجارب و دانش و بینش عمیق­تری برای ساخت محیط اطراف خود دارند. اگر زنان بتوانند مشارکتی فعال در اداره امور محل داشته باشند نه فقط مشارکتی نمایشی، طبق گفته­های ارنشتاین و هانا آرنت، می توانند استعدادهای بالقوه خود را در زمینه های مختلف به فعلیت درآورده و تحقق بخشند. به نظر می­رسد اگر مشارکت زنان در سطح محلی نتایج مثبتی داشته باشد (همان طور که نتایج این پژوهش تایید کننده این امر است) منجر به این خواهد شد که زنان تشویق به مشارکت در سطوح بالاتر جامعه شده که این امر (استفاده از کل نیروی انسانی یک کشور) رسیدن به توسعه را هموارتر خواهد کرد. در پژوهش حاضر تاثیرگذاری استفاده از خدمات ارائه شده در سرای محلات بر کیفیت زندگی استفاده کنندگان از خدمات در ابعاد مختلف مورد بررسی قرار گرفت. در ابتدا با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون وجود یا عدم وجود رابطه سنجیده شد که با توجه به آمار بدست آمده وجود رابطه بین مشارکت محلی زنان و بهبود کیفیت زندگی آنان در ابعاد مختلف تایید شد. در ادامه با استفاده از آزمون T تفاوت میانگین نمرات گروه استفاده کننده از خدمات و گروهی که از خدمات استفاده نکرده اند مورد بررسی قرارگرفت و با توجه به نمرات به دست آمده فرضیه های پژوهش تایید شد. پس از آن از جداول دو بعدی برای مشخص­تر شدن ارتباط میان متغیرهای وابسته و مستقل استفاده شد. نتایج این جداول نشان می دهد شدت رابطه میان مشارکت محلی با کیقیت زندگی و سلامت جسمی بیشتر از شدت رابطه آن با توانمندی اقتصادی است.

توانمندسازی کارآفرینی تاکنون کمتر به عنوان رویکرد اساسی فقرزدایی پایدار مطرح شده است. توانمندسازی کارآفرینانه فقرا در ادبیات به دو صورت «توانمندسازی فقرا برای کارآفرینی» یا «توانمندسازی فقرا در اثر کارآفرینی» تعریف شده؛ با این حال، تبیین نظری جامعی برای توانمندسازی کارآفرینانه فقرا و اطلاع دقیقی از پیکره دانش آن وجود ندارد. این پژوهش که برحسب هدف کاربردی و برحسب گردآوری اطلاعات توصیفی-اسنادی است، سعی دارد شاکله دانش تضمین شده توانمندسازی کارآفرینانه فقرا را دررابطه با مؤلفه های نظری آن شناسایی نماید. بدین منظور، ابتدا بر اساس تعاریف موجود در ادبیات، سه مؤلفه نظری: نهادها، عاملیت کارآفرینانه و پیامدها، کشف شد. سپس پیکره دانش توانمندسازی کارآفرینانه فقرا، با جستجوی واژگان مرتبط با توانمندسازی، کارآفرینی، فقر/فقیر در موضوع مقالات پایگاه دبلیو. او. اس. (WoS) برای دوره 2019-1970 گردآوری، و به روش علم سنجی و با نرم­, افزار سایت نت اکسپلورر (CitNetExplorer) شناسایی شد. یافته های این پژوهش شامل بر تعیین شاخص های کتابسنجی حوزه، معرفی شش خوشه­, ی دانش «تأمین مالی خرد»، « جامعه پایه هرم»، «قصد و انگیزه کارآفرینی»، «کاربرد فناوری و زیرساخت»، «سازماندهی نوآوری و بازاریابی شرکت های فقرا»، و«کارآفرینی زنان»؛ و سپس تبیین شاکله دانش موجود مطابق با دو مؤلفه نهادها و عاملیت کارآفرینانه بود. عدم تشکیل برخی خوشه های مورد انتظار، با جستجو در پایگاه های عمومی­, تر دانش مورد بحث قرار گرفت. تطبیق پیکره دانش با مؤلفه­, های نظریه توانمندسازی کارآفرینانه فقرا، مشارکت های مورد نیاز برای توسعه دانش و نظریه را مشخص می سازد.

کسب و کارهای کوچک زنان روستایی کمک بزرگی به توسعه پایدار مناطق روستایی می کنند. ولیکن، موفقیت و دوام این کسب و کارها یک نگرانی بزرگ بوده است؛ بنابراین، شناخت عوامل مؤثر بر موفقیت این کسب و کارها بسیار مهم می باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه دو منبع روان شناختی یعنی توانمندی و تاب آوری کارآفرینانه با موفقیت کارآفرینانه زنان کارآفرین روستایی بود. این پژوهش از نوع پژوهش های کاربردی است. جامعه آماری تحقیق زنان کارآفرین روستایی در منطقه سیستان بودند (N=1546 ) که با استفاده از روش نمونهگیری غیر احتمالی در دسترس، 250 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه استفاده شد. روایی صوری پرسشنامه با بهره گیری از نظرات پانلی از متخصصان در زمینه کارآفرینی روستایی صورت گرفت و پایایی پرسشنامه نیز با محاسبه شاخص آلفای کرونباخ در حد مطلوب به دست آمد. نتایج مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که توانمندی و تاب آوری کارآفرینانه رابطه مثبت و معنی داری با موفقیت کارآفرینانه زنان کارآفرین روستایی دارند. همچنین نتایج نشان داد که توانمندی کارآفرینانه به طور غیرمستقیم هم از طریق تاب آوری بر موفقیت کارآفرینانه ی زنان کارآفرین روستایی تأثیر مثبتی دارد؛ بنابراین، تقویت و توسعه منابع روان شناختی به ویژه توانمندی و تاب آوری کارآفرینانه در جهت بهبود موفقیت کارآفرینانه زنان کارآفرین روستایی پیشنهاد می شود.

در عصر حاضر نقش و اهمیت دانشگاه های فنی و حرفه ای در هدایت شغلی و مدیریت جوامع و ایجاد تغییرات اساسی در راستای توسعه علمی و فرهنگی کشور بیش از پیش ضروری به نظر می رسد و از این رو به منظور مواجهه با چالش های جامعه، دانشگاه های فنی و حرفه ای نیاز به توسعه رویکرد آموزشی مبتنی بر کارآفرینی و ایجاد توانمندسازی برای پاسخگویی به نیاز دانشجویان و تجدید نظر در فرآیندهای آموزش به منظور آماده سازی دانشجویان در راستای تقاضاها و تغییرات اقتصادی و اجتماعی دارند. این مطالعه با هدف بررسی نقش توانمندسازی دانشگاه کارآفرین بر ادراک دانشجویان دانشگاه فنی و حرفه ای انجام شد. روش مطالعه بصورت توصیفی-همبستگی با تکیه بر مدل معادلات ساختاری و جامعه آماری آن نیز مدیران و کارکنان دانشگاه فنی و حرفه ای استان هرمزگان بود و حجم نمونه 235 نفر بوده است. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه ای محقق ساخته بوده که با توجه به بیان مساله و مطالعات پیشین طراحی، که روایی و پایایی آن نیز با کمک تحلیل عاملی تاییدی و ضریب آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها در این مطالعه با نرم افزار Lisrel انجام شد. یافته های این مطالعه نشان داد که فرآیند توانمندسازی دانشگاه کارآفرین بر ادراک دانشجویان از امکانات دانشگاه موثر بوده است. همچنین در این فرآیند، شناسایی و جذب دانشجویان خبره و توجه به کیفیت کارکردهای نوآورانه نیز تاثیر داشته است.

تاثیر توانمندسازی روانشناختی بر کارایی و اثربخشی مدیریتی و سازمانی بر کسی پوشیده نیست. از سویی دیگر به نظر بسیاری از محققان و نظریه پردازان، نقش افراد کارآفرین در سازمان ها قابل توجه بوده و چنانچه شرایطی فراهم شود که کارکنان بتوانند رفتارهای کارآفرینانه را در سازمان بروز دهند و به نتیجه برسانند، می تواند نویدبخش دستیابی به سازمانی کارآفرین باشد و مزایای معنویت کاری مواردی از قبیل افزایش خلاقیت، افزایش صداقت و اعتماد، افزایش تعهد سازمانی، بهبود نگرش های شغلی کارکنان همچون افزایش رضایت شغلی، مشارکت شغلی و... می باشد و همه این مزایا به صورت مستقیم و غیرمستقیم باعث بهبود عملکرد و اثربخشی سازمانی می شوند. این مقاله به بررسی تاثیر ابعاد توانمندسازی روان شناختی و معنویت کاری بر بروز رفتارهای کارآفرینانه در شرکت ماموت پرداخته است. بر اساس مدل مفهومی به دست آمده از ترکیب سه متغیر توانمندسازی روان شناختی، معنویت کاری و بروز رفتارهای کارآفرینانه، شش فرضیه تدوین و در انتها نیز مدل تحقیق بر اساس تحلیل مسیر آزمون شد. یافته های تحقیق نشان می دهد که بین سه متغیر مورد بررسی در این پژوهش، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.